W okresie niskich stóp procentowych, jakie obecnie panują w Polsce, inwestowanie w bezpieczne instrumenty – lokaty terminowe w bankach, czy konta oszczędnościowe, podobnie jak obligacje skarbowe, nie przyniesie inwestorowi wysokich zysków. Z drugiej strony, niepewność panująca na giełdzie i duża zmienność walut obcych sprawiają, że także i tego typu inwestowanie kapitału jest co najmniej ryzykowne.

Jak więc inwestować w czasach kryzysu? Gdzie ulokować kapitał, aby mieć szansę na wypracowanie ponadprzeciętnych zysków? Z odpowiedzią na takie pytania przychodzą inwestycje alternatywne.

Czym są inwestycje alternatywne?

Inwestować można nie tylko na rynku kapitałowym, czy walutowym, ale również kupując dzieła sztuki, czy też szlachetne kruszce i kamienie. Takie inwestycje są określane wspólnym mianem inwestycji alternatywnych. Są one coraz bardziej popularne w Polsce. Można inwestować dzięki nim w zupełnie inny sposób niż na giełdzie czy na rynku forex. Inwestycje alternatywne polegają na inwestowaniu w niestandardowy sposób – w ziemię, wino, sztukę, kamienie szlachetne, złoto czy srebro w czystej postaci czy też w inne, cenne produkty.

Inwestycje alternatywne w wielu przypadkach są dostępne również dla drobnych inwestorów, których posiadany kapitał nie wystarczyłby na rozpoczęcie tradycyjnego inwestowania.

Bezpieczne inwestowanie

Dywersyfikacja portfela inwestycyjnego inwestora, czyli podzielenie posiadanego kapitału na różne formy inwestycji, pozwala na zabezpieczenie się przed nieoczekiwanymi spadkami posiadanych instrumentów inwestycyjnych. Jeśli cały kapitał inwestor trzyma np. w dolarach, to nagły spadek ich kursu jest dla niego ciosem niemożliwym do odbudowania w krótkim czasie. Natomiast, jeśli połowę kapitału utrzymuje np. w złocie, które w dłuższej perspektywie czasu raczej nie traci na wartości, na pewno zrównoważy dzięki alternatywnym inwestycjom, inwestycje tradycyjne.

Dzięki alternatywnym formom inwestowania inwestor uniezależnia się od wpływów polityki pieniężnej prowadzonej w jego kraju, a jednocześnie inwestuje w sposób antyinflacyjny. Inflacja powoduje spadek siły nabywczej pieniądza, a więc utrzymywanie oszczędności na nieoprocentowanym koncie w banku, czy w przysłowiowej skarpecie, nie przyniesie nikomu zysków. Inwestując jednak te same oszczędności w dzieła sztuki, bardzo prawdopodobne jest, że po kilku latach wiele zyskamy na naszej inwestycji. Inwestycje alternatywne mogą być traktowane jako swoista poduszka bezpieczeństwa, dla pozostałych, tradycyjnych inwestycji giełdowych czy inwestycji w waluty.

Dlaczego warto inwestować alternatywnie?

Poszukiwanie alternatywnych form inwestowania sprzyja pomnażaniu posiadanych oszczędności. Ogromna różnorodność rynku inwestycji alternatywnych sprawia, że można uzyskiwać naprawdę duże zyski inwestując stosunkowo niewielkie kwoty, przy ponoszeniu zminimalizowanego ryzyka inwestycyjnego.

Wadą inwestycji alternatywnych jest to, że inwestor nie może inwestować w ten sposób na różnych rynkach i w różnych dziedzinach, bowiem każda inwestycja, czy to w dzieła sztuki, czy np. przedmioty kolekcjonerskie, wymaga szczegółowej i bogatej wiedzy, którą na dodatek trzeba na bieżąco aktualizować. Problematyczne może stać się również przechowywanie przedmiotów, które są lokatą kapitału. Gdzie bowiem umieścić cenne dzieło sztuki? W mieszkaniu blokowym, czy w bankowym sejfie?

Inwestując alternatywnie trzeba mieć na uwagę to, że przedmioty inwestycyjne czasem koniecznie trzeba ubezpieczyć. Takie inwestycje mają też charakter długoterminowy. Raczej rzadko kiedy można na nich zarobić w krótkiej perspektywie czasu.

Usługi bankowe są kierowane do różnych grup klientów – osób młodych, studentów, przedsiębiorców, seniorów, czy na przykład do ludzi zamożnych. Dla tej ostatniej grupy klientów kierowane są usługi Private Bankingu.

Czym charakteryzuje się oferta Private Banking, czy każdy bank zaoferuje takie usług swoim „wyjątkowym” klientom oraz czym takie usługi różnią się od standardowej oferty bankowej?

Private Banking czyli…?

Pojęcie Private Banking zostało zaczerpnięte z języka angielskiego i w dosłownym przekładzie oznacza bankowość prywatną. Wedle przyjętej terminologii bankowej, Private Banking jest zindywidualizowaną, kompleksową obsługą finansową i pozafinansową, kierowaną wyłącznie do zamożnych klientów przez bank. To banki samodzielnie określają, którzy klienci zostaną uznani za „zamożnych” i będą mieli dostęp do bankowości prywatnej, dopasowanej pod kątem ich indywidualnych potrzeb i oczekiwań.

Najczęściej z bankowości prywatnej mogą korzystać osoby fizyczne, które dysponują dużym kapitałem. Wysoka wartość aktywów finansowych jest wartością względną. Na świecie dopiero 1 mln dolarów utrzymywanych w aktywach finansowych klienta sprawia, że może on zostać objęty usługą private banking. Klienci zamożni określani są często mianem „High Net Worth Individuals”, w skrócie HNWI. Każdy bank może określić własne kryteria decydujące o udostępnieniu klientom bądź nie, usług bankowości prywatnej. Klienci private banking zaliczani są do klientów priorytetowych, czy klientów VIP dla banku i jest to grono elitarne.

W Stanach Zjednoczonych trzeba spełnić bardzo wysokie wymagania, aby móc korzystać z usług Private Banking. W przypadku banku Goldman Sachs będzie to kwota aktywów w wysokości 25 mln dolarów, a w
banku JPMorgan Private Bank – 10 mln dolarów. Dla porównania warto podać, że klientem VIP w Barclays Private Bank zostanie osoba fizyczna dysponująca kwotą co najmniej 500 funtów brytyjskich.

Charakterystyka usług Private Banking

Indywidualizm to główna cecha usług świadczonych w ramach Private Banking w bankach. Do każdego klienta zaliczanego do klientów typu VIP bank podchodzi w sposób zindywidualizowany, uwzględniając potrzeby i oczekiwania oraz jego obecną sytuację finansową. Obsługa klienta w usługach bankowości prywatnej nie polega jedynie na spełnianiu standardowych potrzeb, zgłaszanych różnymi kanałami komunikacji, ale na wykraczaniu poza sztywne ramy obsługi bankowej. Indywidualny doradca klienta opracowuje długoterminową strategię zarządzania jego majątkiem, która może być aktualizowana w miarę pojawiających się okoliczności. Kontakt osobisty pomiędzy klientem, a pracownikiem banku i utrzymywanie pozytywnych relacji, jest kolejną cechą charakterystyczną usług Private Banking. Doradca dobiera oferty do potrzeb klienta i kontaktuje się z nim w preferowany sposób. Świadczy on kompleksową obsługę klientowi, oferując mu produkty i usługi bankowe. Oferta dla klienta VIP różni się od standardowej, przedstawianej pozostałym klientom mniej zamożnym.

Oferta Private Banking niekoniecznie musi dotyczyć wyłącznie produktów i usług o charakterze finansowym. Może dotyczyć też transakcji na rynku pozafinansowym, np. inwestowania na rynku nieruchomości czy inwestowania alternatywnego. Doradca bankowy staje się jednocześnie doradcą inwestycyjnym, czy prawnym.

Klienci bankowości prywatnej mogą korzystać z wielu przywilejów. Są obsługiwani w specjalnie do tego stworzonych pokojach czy gabinetach, przez profesjonalnych, doświadczonych doradców bankowych. Mają do dyspozycji również programy typu consierge, pomagających w realizacji wszelkich potrzeb klientów.

Ile trzeba zarabiać, aby zostać klientem bankowości prywatnej w Polsce?

W naszym kraju wymagania banków co do usług Private Banking są znacznie mniejsze niż za granicą. Widełki aktywów finansowych świadczących o tym, że mamy do czynienia z klientem zamożnym ustanowione są od 150 tys. zł do 1 mln zł. Banki zaznaczają, że klient musi posiadać takie środki w gotówce lub w formie bezgotówkowej, na koncie.

Każdy bank czy Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa na mocy ustawy o Prawie Bankowym, zobowiązane są do sprawdzania historii kredytowania klientów przy wnioskowaniu o zobowiązania kredytowe. Prawo bankowe nie dotyczy jednak działalności parabanków i wszelkich firm pożyczkowych, które mogą oferować klientom tzw. pożyczki bez BIK. Na czym one polegają i czy klient nie ryzykuje zaciągając tego rodzaju zobowiązanie pożyczkowe?

Biuro Informacji Kredytowej przeszkodą w zaciąganiu kredytów

BIK, czyli właściwie Biuro Informacji Kredytowe, jest instytucją powołaną do życia przez Związek Banków Polskich na mocy ustawy o Prawie Bankowym. BIK powstał w 1997 roku i od tego czasu gromadzi, przechowuje i przetwarza informacje dotyczące wszelkiego rodzaju zobowiązań pożyczkowych i kredytowych, czy kredytów ratalnych, ale wyłącznie w odniesieniu do klientów banków komercyjnych oraz Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych. BIK gromadzi dane dotyczące zobowiązań i historii kredytowania klientów indywidualnych i przedsiębiorców.

Czym różni się proces kredytowy w bankach i para bankach?

Przy wnioskowaniu o kredyt bankowy, klient musi złożyć wniosek i wyrazić swoją zgodę na to, aby pracownik banku mógł skontrolować jego sytuację finansową i historię kredytowania w Biurze Informacji Kredytowej. Jeśli klient posiada w BIK-u pozytywne wpisy, dotyczące terminowej spłaty wcześniej zaciągniętych zobowiązań, działają one na jego korzyść i szybciej otrzyma kredyt, o który wnioskuje w banku lub w SKOK-u. Natomiast, jeśli  potencjalny kredytobiorca ma w BIK negatywne wpisy, najprawdopodobniej, banki odmówią mu udzielenia kredytu, obawiając się, że nierzetelny dłużnik będzie spóźniał się ze spłatą kolejnych rat udzielonego kredytu lub całkowicie zaniecha jego spłaty. Brak wpisów w BIK nie do końca jest sytuacją pozytywną dla klienta. Banki i SKOK-i nie wiedzą bowiem, czego mogą się po nim spodziewać.

Wpisy w BIK, pozytywne lub negatywne, nie mają żadnego znaczenia dla parabanków, które w ogóle nie kontrolują historii kredytowania klienta ubiegającego się w nich o pożyczkę. W ich ofertach często można więc spotkać się z informacją, że udzielają pożyczek bez BIK.

Pożyczka bez BIK jedyną możliwością zapożyczenia się

Często u klientów, którzy nieterminowo regulowali raty kredytów, co zostało odnotowane w BIK, jedyną możliwością pozyskania zewnętrznych środków finansowych będzie zaciągnięcie pożyczki bez BIK. Firmy parabankowe nie przekazują danych o klientach i o trybie spłaty przez nich pożyczek do BIK i nie mogą sprawdzać historii kredytowania klienta w BIK, bez poniesienia z tego tytułu opłat i wyrażenia zgody przez klienta. Dlatego też wcześniejsza historia kredytowania w BIK nie ma żadnego znaczenia dla parabanków udzielających pożyczek bez BIK.

Rynek pożyczek pozabankowych kwitnie w najlepsze, w związku z zaostrzeniem w Polsce wymagań dotyczących kredytowania w bankach i Spółdzielczych Kasach Oszczędnościowo-Kredytowych, przez Komisję Nadzoru Finansowego. Rekomendacje T i S wydane przez KNF nie dotyczą jednak rynku poza bankowego, a więc parabanków i firm pożyczkowych, które mogą swobodnie kształtować swoją politykę udzielania pożyczek klientom.

Pożyczki pozabankowe są powszechnie dostępne, w praktyce dla każdego pełnoletniego obywatela. Niemniej jednak, eksperci finansowi przestrzegają przed zaciąganiem takich pożyczek. Dlaczego? Jak przedstawiają się oferty szybkich pożyczek chwilówek w opinii specjalistów?

Czytajmy umowy!

Takie przesłanie wynika z większości opinii ekspertów dotyczących pożyczek chwilówek, udzielanych przez parabanki. Przed zaciąganiem pochopnie takich zobowiązań przestrzegają również przedstawiciele Związku Banków Polskich. Dokładne czytanie umów pożyczkowych, tak zawieranych z bankami, jak i z innymi instytucjami pożyczkowymi, może ustrzec pożyczkobiorców przed nieprzyjemnymi sytuacjami.

Wielu klientów popełnia błąd i podpisuje umowę bez jej wcześniejszego wnikliwego przeanalizowania. To skutkuje sytuacjami, w których pożyczkobiorcy stają się ofiarami lichwiarzy, pożyczającymi pieniądze na astronomiczny procent. Częstym procederem jest podawanie w ofertach oprocentowania nie w skali roku, ale np. w skali miesiąca, czy dnia. Pożyczka oprocentowana na 10% budzi zaufanie i jest na pewno korzystną alternatywą na rynku, ale może to być oprocentowanie dzienne, co diametralnie zmienia postać rzeczy.

Za to, że otrzymujemy w krótkim czasie pożyczkę chwilówkę, bez składania całego stosu dokumentów oraz bez kontrolowania naszej historii kredytowania w BIK, niekiedy słono płacimy. Roczna Rzeczywista Stopa Oprocentowania w wielu przypadkach w pożyczkach chwilówkach może wynieść kilkaset tysięcy procent.

Dodatkowe opłaty

W pożyczkach chwilówkach oprocentowanie, podobnie jak w przypadku kredytów bankowych, nie może być wyższe od czterokrotności stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego. Nie ma jednak ograniczenia co do dodatkowych opłat naliczanych przy okazji udzielania pożyczek chwilówek. Z takiej możliwości skrzętnie korzystają firmy pożyczkowe. Eksperci alarmują, że opłaty mogą być naliczone w praktyce za każdą aktywność firmy pożyczkowej – za rozpatrzenie wniosku pożyczkowego, za udzielenie pożyczki, za wcześniejszą jej spłatę, za dostarczenie pieniędzy do klienta, czy też opłata karna za zerwanie umowy pożyczki albo za przedłużenie okresu jej spłaty.

Specjaliści rynku finansowego oceniając pożyczki chwilówki zaznaczają zawsze, że jeśli tylko klient jest świadomy tego, na jakich warunkach są one udzielane, to nie ma żadnego problemu. Ten pojawia się, jeśli pożyczkobiorca nie zdaje sobie sprawy z tego, na jak niekorzystnych warunkach jest mu udzielona pożyczka chwilówka.

Pomocne w propagowaniu apelu ekspertów o konieczności czytania każdej umowy, którą podpisujemy, mogą być akcje społeczne, takie jak kampania organizowana w całej Polsce pod hasłem „Nie daj się nabrać – sprawdź zanim podpiszesz”. Dzięki takim prostym w gruncie rzeczy środkom zapobiegawczym możemy ustrzec się tego, aby chwilówka doprowadziła nas do bankructwa i utraty życiowego dorobku.

Firmy pożyczkowe mogą samodzielnie ustalać warunki pożyczania w nich pieniędzy. W bankach osoby, które są pełnoletnie, czyli mają 18 lat i pełną zdolność do czynności prawnych, mogą swobodnie zaciągnąć pożyczkę czy kredyt. Muszą jedynie spełnić wymagania dotyczące spraw formalnych, w tym złożenia wniosku kredytowego oraz niezbędnych dokumentów, mieć wystarczającą zdolność kredytową i być wiarygodnym kredytobiorcom.

Te same osoby w wielu para bankach nie będą miały szansy na zaciągnięcie pożyczki, ponieważ w wielu przypadkach trzeba mieć co najmniej 20-21 lat, aby stać się klientem firmy pożyczkowej i zaciągnąć zobowiązanie finansowe. Nie brakuje też na polskim rynku parabanków, które udzielają pożyczek klientom nawet w dniu ukończenia przez nich 18 roku życia.

Gdzie po pożyczkę w wieku 18 lat?

Pełnoletni obywatel Polski, posiadający dowód osobisty, będzie mógł zaciągnąć pożyczkę w takich firmach jak:

• Provident – Aby otrzymać pożyczkę w Provident Polska należy być osobą pełnoletnią, posiadać stałe zameldowanie poświadczone wpisem w dowodzie osobistym oraz mieć stałe źródło dochodu (pensję, rentę lub emeryturę),
• OK. Money – Warunki otrzymania pożyczki:
  – wiek: 18 do 75 lat,
  – obywatelstwo polskie,
  – posiadanie telefonu komórkowego,
  – stałe, udokumentowane zatrudnienie,
  – akceptacja warunków pożyczki.
• Kredito24.pl – Warunki otrzymania pożyczki:
  – wiek od 18 lat,
  – stałe miejsce zameldowania,
  – konto bankowe do weryfikacji,
  – udokumentowane dochody.
• Profi Credit – Warunki otrzymania pożyczki:
  – wiek od 18 do 75 lat,
  – stały dochód wynikający z tytułu zatrudnienia, lub otrzymywanie emerytury lub renty. Dochód miesięczny musi wynosić co najmniej 800 zł.

Jak widać, tylko niektóre firmy pożyczkowe działające na polskim rynku finansowym są skłonne udzielić pożyczki gotówkowej dla młodego klienta, po ukończeniu przez niego 18 roku życia. Niepełnoletnie osoby w ogóle nie będą w stanie zapożyczyć się w legalnie działającej firmie pożyczkowej w Polsce.

Osoby bezrobotne mają ograniczony zakres pozyskiwania środków finansowych z zewnętrznych źródeł. Najprawdopodobniej zdecydowana większość banków odmówi wypłacenia kredytu osobie bezrobotnej, ponieważ nie spełni ona warunków niezbędnych do zostania kredytobiorcą. Jednym z takich warunków jest konieczność posiadania odpowiednio wysokiej zdolności kredytowej.

Zdolność ta jest obliczana przez bank na podstawie wysokości uzyskiwanych przez klienta dochodów. Jeśli klient nie zarabia, ponieważ jest osobą bezrobotną, automatycznie nie będzie miał zdolności kredytowej wymaganej do uzyskania pozytywnej decyzji kredytowej. Czy to oznacza, że w ogóle nie zaciągnie kredytu? W banku nie będzie miał na niego szansy, ale liczne firmy pożyczkowe udzielą mu finansowania.

Pożyczki bez zaświadczeń o dochodach

Firmy pożyczkowe nie są objęte przepisami prawa bankowego, dlatego też nie mają, tak jak banki, obowiązku kontrolowania zdolności kredytowej klientów ubiegających się u nich o pożyczkę. Teoretycznie więc, parabank może udzielić bezrobotnemu pożyczki. Brak stałych dochodów nie będzie przeszkodą w zapożyczaniu się w firmach pożyczkowych, które nie oczekują od klientów przedstawienia zaświadczenia o dochodach.

Wiele parabanków reklamuje się w różnego rodzaju mediach, deklarując, że jest w stanie pożyczyć pieniądze praktycznie każdemu dorosłemu klientowi. Dla osób bezrobotnych przeznaczone są niewątpliwie wszystkie kredyty udzielane bez zaświadczeń. W takim wypadku nie ma żadnego znaczenia to, czy klient firmy pożyczkowej wykonuje pracę zarobkową czy też nie.

Jak pożyczają pieniądze para banki?

Firmy pożyczkowe udzielają pożyczek stosując uproszczone procedury weryfikacji wiarygodności kredytowej klienta. W wielu przypadkach wystarczy okazanie dowodu osobistego lub podanie kilku informacji z dowodu, aby móc uzyskać pożyczkę w takiej firmie. Bezrobotny nie mając innej alternatywy zapożyczenia się, powinien skierować swoje kroki do para banku lub przejrzeć ofertę internetowych serwisów pożyczkowych. Również i one bez problemu udzielą pożyczki gotówkowej osobie, która nie ma pracy. Powinniśmy być jedynie świadomi tego, że za uproszczoną procedurę kredytową przyjdzie nam słono zapłacić. Pożyczki w firmach pozabankowych są z reguły dużo droższe od kredytów udzielanych przez banki.

Przy wnioskowaniu o kredyt w banku, potencjalni kredytobiorcy muszą złożyć do wybranego banku wniosek kredytowy wraz z kompletem dokumentów. Zestaw dokumentów wymaganych przez bank może się różnić od siebie przy różnych inwestycjach kredytowych, jak i może być określony w sposób odmienny dla poszczególnych kredytodawców. Jakich dokumentów najczęściej wymagają banki przy ubieganiu się przez klienta o kredyt mieszkaniowy?

Dokumenty tożsamościowe

Pierwszą kategorią dokumentów, jakie przyszły kredytobiorca będzie musiał dostarczyć do banku, są dokumenty osobowe, potwierdzające tożsamość klienta. Wśród nich wymienia się dokumenty:

• Dowód osobisty oraz drugi dokument tożsamości ze zdjęciem, np. paszport, prawo jazdy czy legitymacja ubezpieczeniowa,
• Akt notarialny stwierdzający rozdzielczość majątkową współmałżonków, jeśli dotyczy,
• Prawomocne orzeczenie sądu potwierdzające rozwód lub separację małżonków, jeśli dotyczy,
• Akt zawarcia związku małżeńskiego, jeśli dotyczy.

Dokumenty potwierdzające sytuację finansową klienta

Analitycy bankowi rozpatrując wniosek kredytowy potencjalnego kredytobiorcy zawsze muszą obliczyć jego zdolność kredytową, sprawdzić historię kredytową kredytobiorcy w Biurze Informacji Kredytowej oraz oszacować jego wiarygodność finansową. Mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o dokumenty finansowe dotyczące klienta, potwierdzające przede wszystkim źródło dochodu kredytobiorcy i wysokość uzyskiwanych dochodów miesięcznych. Jeśli kredytobiorca uzyskuje dochód miesięczny wyłącznie z pracy na etacie, będzie musiał dostarczyć do banku:

• Zaświadczenie o zatrudnieniu wydane przez pracodawcę,
• Zaświadczenie o wysokości uzyskiwanego dochodu,
• Wyciąg z konta osobistego, na które wpływa wynagrodzenie za pracę, za ostatnie 3 miesiące,
• Wyciągi z kart kredytowych i innych kont osobistych,
• Świadectwa pracy,
• Roczne zeznanie podatkowe.

Jeśli kredytobiorca jest emerytem lub rencistą, do banku będzie musiał dostarczyć:

• Decyzję o przyznaniu odpowiedniego świadczenia,
• Ostatni odcinek renty lub emeryturę,
• Decyzję o ostatniej waloryzacji renty lub emerytury.

W przypadku, gdy kredytobiorca prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu uzyskuje dochody, do banku składa on najczęściej dokumenty dotyczące jego działalności:

• Decyzje o nadaniu numeru NIP i REGON,
• Zaświadczenie z ZUS-u o niezaleganiu ze składkami na ubezpieczenia społeczne,
• Wyciąg z konta firmowego,
• Deklaracje PIT za ubiegły rok,
• Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, bądź dokumenty stwierdzające fakt jej prowadzenia,
• Podatkowe księgi przychodów i rozchodów, bądź oświadczenie o wysokości dochodów w roku bieżącym oraz ewidencję przychodów pokazującą uzyskane w roku bieżącym przychody lub też aktualna decyzja US określająca wysokość podatku w formie karty podatkowej.

Jeśli kredytobiorca jest zleceniobiorcą lub wykonawcą umów o dzieło, dostarczy do banku:

• Kopie wszystkich zawartych w okresie ostatnich 12 miesięcy umów cywilnoprawnych,
• Rachunki do umów,
• Deklarację podatkową PIT za ostatni rok podatkowy,
• Wyciąg z rachunku bankowego, z trzech ostatnich miesięcy.

W sytuacji, gdy kredytobiorca uzyskuje dochody z umów o dziełu lub umów zlecenie bank wymaga złożenia do wniosku kredytowego takich dokumentów jak:

• Kopia umów z 12 ostatnich miesięcy,
• Rachunku do umów,
• Deklarację podatkową PIT za ostatni rok,
• Wyciąg z rachunku bankowego, na który wpływało wynagrodzenie z umów.

Jeśli kredytobiorca deklaruje we wniosku kredytowym, że ma już pewne zobowiązania do spłaty, musi dostarczyć do banku kopię umowy kredytowej, dowody płatności rat kredytu lub zaświadczenie z banku o spłaceniu całego zobowiązania finansowego. Taką informację lepiej podać od razu we wniosku kredytowym, bowiem bank i tak dowie się z BIK o sytuacji finansowej kredytobiorcy i o jego ewentualnych długach.

Od 1 stycznia 2014 roku banki wymagają posiadania co najmniej 5% wkładu własnego na kredyt mieszkaniowy, co pociąga za sobą konieczność dostarczenia do banku zaświadczenia o posiadaniu takich oszczędności – oświadczenia własnego, czy też zaświadczenia z banku o utrzymywaniu takiej kwoty na rachunku osobistym, lokacyjnym czy oszczędnościowym.

Dokumenty dotyczące kredytowanej nieruchomości

Do wniosku kredytowego należy też dołączyć wszelkie dokumenty, pozwalające na bezsprzeczne zidentyfikowanie nieruchomości, stanowiącej obiekt kredytowania hipotecznego. Jeśli kredytobiorca chce kupić za kredyt mieszkaniowy w banku kupić nieruchomość z rynku pierwotnego będzie musiał dostarczyć wraz z wnioskiem kredytowym dokumenty:

• Umowę przedwstępną zawartą z deweloperem, tzw. umowę deweloperską,
• Wypis i wyrys z ewidencji gruntów dotyczący działki,
• Odpis z księgi wieczystej gruntu, gdzie realizowana jest inwestycja,
• Dokumenty dewelopera lub spółdzielni mieszkaniowej, potwierdzające jego sytuację finansową,
• Pozwolenie na użytkowanie lub potwierdzenie przyjęcia budynku do użytkowania przez urząd właściwy względem danego miejsca, w przypadku gdy zakończono budowę,
• Promesę z banku,
• Prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę,
• Kopię pełnomocnictwa osób reprezentujących dewelopera.

Nieco mniej dokumentów bank będzie wymagał, jeśli o kredyt mieszkaniowy będzie starał się kredytobiorca zamierzający zaciągnąć kredyt mieszkaniowy z przeznaczeniem na nabycie mieszkania z rynku wtórnego:

• Umowa przedwstępna nabycia nieruchomości, spisana w formie umowy cywilnej lub w formie aktu notarialnego,
• Odpis z księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, jeśli taka księga została założona,
• Dokument potwierdzający prawo do nieruchomości przedstawiony przez zbywcę,
• Zaświadczenie ze spółdzielni o niezaleganiu z opłatami oraz o otrzymaniu przydziału lokalu mieszkalnego,
• Zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami za media i czynsz ze spółdzielni,
• Zaświadczenie ze spółdzielni o braku przeciwwskazań do założenia księgi wieczystej nieruchomości, jeśli taka księga nie istnieje.

Zakładając konto osobiste, firmowe, czy oszczędnościowe w banku otrzymujemy dokumenty, na których widnieje numer takiego rachunku. Numer rachunku bankowego, oznaczany w Polsce w skrócie NRB, jest polskim standardem określającym sposób numeracji wszystkich rachunków bankowych w Polsce. Czym charakteryzuje się każdy numer rachunku bankowego i czy poszczególne jego cyfry oznaczają coś konkretnego, czy są wyłącznie losowym ciągiem znaków.

Elementy składowe numeru konta bankowego

Numer rachunku bankowego składa się zawsze z 26 kolejno następujących po sobie cyfr.

Np. 11 22222222 3333333333333333

Dwie pierwsze cyfry w numerze konta bankowego oznaczają sumę kontrolną. Osiem kolejnych to numer rozliczeniowy jednostki organizacyjnej banku, a ostatnie 16 cyfr to indywidualny numer rachunku klienta w banku. W numerze rozliczeniowym jednostki organizacyjnej banku pierwsze 3 cyfry, zaczynające się na 1 do 7 właściwe będą dla banków i instytucji kredytowych, zaś pierwsze 4 cyfry, zaczynające się od 8 lub 9 będą właściwe dla banków spółdzielczych. Trzy kolejne cyfry identyfikują oddział banku.

IBAN

Szczególnym przykładem zapisu numeru konta bankowego jest jego zapis w systemie IBAN. Numer rachunku bankowego przekształcony na międzynarodowy numer IBAN wygląda tak samo, jak numer rachunku w obrocie krajowym z tym, że na początku występuje znak PL. Skrót IBAN oznacza International Bank Account Number.

W ofercie banków obok standardowych kont bankowych oraz kredytów czy lokat terminowych, znajdziemy również szereg rodzajów kart płatniczych. Najbardziej powszechne są karty debetowe, wydawane często automatycznie do rachunków osobistych czy rachunków firmowych klientów banków. Oprócz nich wyróżniamy również karty kredytowe. Nie są to jednak jedyne rodzaje kart płatniczych, z jakich możemy korzystać w bankach.

Klasyfikacja kart płatniczych

Banki oferują swoim klientom różnego rodzaju karty płatnicze, pozwalające na korzystanie z tzw. elektronicznego pieniądza. Powszechnie przyjmowana klasyfikacja wyróżnia:

• Karty debetowe, nazywane również bankomatowymi,
• Karty kredytowe, tzw. kredytówki,
• Karty wirtualne,
• Karty przedpłacone,
• Karty obciążeniowe.

Karty debetowe są wydawane łącznie z rachunkiem oszczędnościowo-rozliczeniowym klientowi. Jeszcze kilka lat temu trzeba było wnioskować o wyrobienie karty debetowej do konta, dziś to standardowy dodatek, z którego jednak w wielu przypadkach można zrezygnować, jeśli klient nie potrzebuje karty. Karta debetowa pozwala na korzystanie z pieniędzy zgromadzonych na koncie bankowym klienta, w formie bezgotówkowej. Można nią płacić w sklepach i punktach usługowych, wyposażonych w terminale płatnicze, a także pozwala na wypłacanie pieniędzy z konta w bankomatach.

Karty debetowe dzielą się na tradycyjne, wyposażone w chip lub pasek magnetyczny, zabezpieczone podpisem lub PIN-em oraz na karty bezstykowe, umożliwiające dokonywanie płatności za transakcje niskiej wartości w trybie bezdotykowym.

Przy korzystaniu z karty debetowej sięgamy tylko po własne środki finansowe zgromadzone na koncie, w przeciwieństwie do karty kredytowej, która pozwala na korzystanie z pieniędzy banku, w ramach zaciągniętego kredytu. Przy realizowaniu transakcji kartą płatniczą, rachunek bankowy klienta banku obciążany jest odpowiednią kwotą.

Karty kredytowe z kolei pozwalają na korzystanie z kredytu udzielonego przez bank. Umożliwiają płacenie w sklepach, punktach usługowych i w e-sklepach. Można za ich pośrednictwem opłacić przez Internet bilety lotnicze czy na wydarzenia kulturalne i sportowe.

Bank przyznaje każdemu klientowi indywidualnie limit kredytowy przypisany do karty. O kartę kredytową trzeba wnioskować do banku, w taki sam sposób jak o kredyt gotówkowy. Nie jest ona wydawana automatycznie do konta bankowego. Trzeba więc spełnić określone kryteria banku, aby móc otrzymać pozytywną decyzję kredytową i uzyskać kredytówkę. Przy korzystaniu z kredytu na karcie kredytowej w tzw. okresie bezodsetkowym, trwającym zwykle 56 dni, i spłacie regularnie całego zadłużenia, klient nie ponosi zbyt dużych kosztów związanych z posiadaniem karty kredytowej. W przeciwnym wypadku musi liczyć się z ponoszeniem kosztów kredytu gotówkowego na karcie. Banki pobierają również opłatę za wydanie karty kredytowej klientowi i za jej przedłużenie na kolejny okres, np. kolejny rok.

Pozostałe rodzaje kart

Karty kredytowe i debetowe należą do najbardziej znanych rodzajów kart płatniczych. Istnieją jednak i inne ich rodzaje, mianowicie karty obciążeniowe, karty wirtualne oraz karty przedpłacone.

Karty obciążeniowe posiadają odroczony termin płatności, a klient raz w miesiącu obciążany jest łączną kwotą dokonanych w całym miesiącu transakcji, stąd też nazwa takiej karty. Karta wydawana jest w związku z posiadanym przez klienta kontem oszczędnościowo-rozliczeniowym.

Karty wirtualne służą do dokonywania wyłącznie płatności internetowych i mobilnych. Nie można za ich pośrednictwem dokonać wypłaty w bankomatach oraz dokonywać płatności w sklepach i punktach usługowych. Karty wirtualne nie muszą mieć nawet formy plastikowej karty.

Karty przedpłacone, nazywane również kartami pre-paid, nie są powiązane z rachunkiem osobistym klienta i można je kupić w dowolnym banku. Są one kartami prezentowymi, czy elektronicznymi portfelami, w wersji spersonalizowanej lub nie. Przed dokonaniem zakupów przy użyciu takiej karty, musi ona zostać zasilona określoną kwotą.

Przy dokonywaniu płatności kartą kredytową za bilety lotnicze, czy za zakupy dokonywane na zagranicznych serwisach internetowych, klient zostanie poproszony o podanie numeru karty kredytowej. Numer karty umieszczony jest w centralnej części karty. Jest to ciąg 16 cyfr podzielony na 4 bloki po 4 cyfry każdy. Numer ten będzie niezbędny do posłużenia się kartą kredytową w trybie zdalnym.

Dodatkowo, każda karta kredytowa wyposażona jest w numer CVN, tzw. numer bezpieczeństwa, który również jest wytłoczony na karcie. Jest to trzycyfrowy numer zabezpieczający kartę, który umieszcza się na odwrocie karty kredytowej, obok miejsca na podpis. Na innych kartach może on znajdować się z przodu, obok numeru konta. Może być on nazywany wartością weryfikacyjną, zapewniającą dodatkową ochronę przed kradzieżą danych o karcie kredytowej.

Numer karty kredytowej składa się z następujących bloków:

• Pierwsza cyfra – identyfikator dziedziny gospodarki, przy czym bankowość operuje numerami 4, 5 lub 6,
• Pierwsze 6 cyfr to numer identyfikacyjny wydawcy,
• Kolejne 9 cyfr to identyfikator rachunku osobistego klienta,
• Ostatnia cyfra jest cyfrą kontrolną.

Dokonywanie zakupów w Internecie jest coraz bardziej powszechne. Klienci przekonują się co do tego, że taki sposób kupowania przeróżnych przedmiotów jest wygodny i bezpieczny, oczywiście, przy zachowaniu odpowiednich warunków. Miłośników dokonywania zakupów w trybie zdalnym, przez Internet nie brakuje.

Ich grono sukcesywnie się powiększa. Banki więc kierują właśnie do nich nowy typ karty płatniczej. Mowa tu o karcie internetowej, nazywanej również kartą wirtualną. Czym ona jest i jakie korzyści daje posiadaczom?

Pojęcie karty internetowej

Najprościej rzecz ujmując można powiedzieć, że karta internetowa jest nowoczesnym produktem bankowym, przeznaczonym stricte do dokonywania zakupów przez Internet. Najczęściej taka karta nie ma fizycznej postaci plastikowej karty, tylko dostajemy jedynie wydruk PDF z wizualizacją karty internetowej.
Likwiduje ona problem ryzykownego niekiedy podawania numeru karty kredytowej przy dokonywaniu płatności kartą w trybie zdalnym. Karta internetowa przypomina swoim kształtem kartę pre-paid do telefonów komórkowych. Pozwala ona na dokonywanie za jej pośrednictwem zakupów jedynie do wysokości kwoty doładowania. Karty internetowe z reguły przeznaczone są do dokonywania niewielkich zakupów. Maksymalna kwota doładowania określana jest przez bank. W BZ WBK będzie to kwota 3000 zł, ale jednorazowo za jej pomocą można wydać co najwyżej 500 zł.

Jak uzyskać kartę wirtualną?

W Polsce kilka banków oferuje kartę internetową klientów. Zalicza się do nich Bank Zachodni WBK, który wprowadził do swojej oferty to wygodne rozwiązanie dla miłośników e-zakupów. Założenie karty internetowej wymaga posiadania jedynie konta w banku, który ma w swojej ofercie kartę internetową. Procedura wydania takiej karty jest uproszczona maksymalnie, w przeciwieństwie do formalności, jakie należy wypełnić, aby móc uzyskać kartę kredytową. Po wydaniu karty internetowej wystarczy przelać na nią wybraną kwotę pieniędzy, jaką chcemy wydać i możemy już dokonywać za jej pośrednictwem zakupów.

Dokonywanie płatności za pomocą karty internetowej wymaga podania numeru karty, kodu CVC, sygnaturę karty i datę ważności. Wszystkie te informacje można odczytać z wizualizacji PDF karty internetowej.

Mianem „chwilówek” określa się na polskim rynku finansowym krótkoterminowe pożyczki pozabankowe. Najczęściej udzielane są one co najwyżej na 30-60 dni, przez firmy pożyczkowe, które naliczają sobie z tytułu takiej pożyczki bardzo wysoki procent. Powszechna dostępność „chwilówek” czyni z nich atrakcyjny produkt pożyczkowy dla wielu klientów.

Problem w tym, że często roczna Rzeczywista Stopa Oprocentowania takich zobowiązań jest bardzo wysoka i niewspółmierna do korzyści, jakie można osiągnąć za pośrednictwem tego produktu pożyczkowego.

Jako że firmy pożyczkowe znajdują się poza zakresem nadzoru Komisji Nadzoru Finansowego, mogą one dowolnie kształtować swoją politykę kredytowania klientów. Chwilówki mają to do siebie, że nie tylko udzielane są na stosunkowo krótki okres czasu, ale też proces rozpatrywania wniosku pożyczkowego klienta jest bardzo krótki. Wiele firm pożyczkowych szczyci się tym, że rozpatruje wnioski klientów w ciągu zaledwie kilkunastu minut. Tylko tyle więc potrzeba, aby uzyskać od para banku szybką pożyczkę gotówkową, czyli w rzeczy samej tzw. chwilówkę. Można o nią wnioskować przez Internet, w formie tradycyjnego, papierowego wniosku pożyczkowego, przez telefon a nawet przez SMS.

Przy weryfikacji wiarygodności kredytowej klienta firmy pożyczkowe udzielające chwilówek posiłkują się w przeważającej większości przypadków własnymi bazami danych, oświadczeniami o wysokości dochodów klienta, wyciągami z kont bankowych potencjalnych klientów lub ewentualnie informacjami pozyskanymi z biur informacji gospodarczej. Jeśli na listach dłużników dany klient wnioskujący o pożyczkę chwilówkę nie figuruje, więcej niż prawdopodobne jest, że taką pożyczkę otrzyma.

Na takie pytanie można odpowiedzieć w bardzo prosty sposób – długów najłatwiej jest się pozbyć spłacając je. Problem w tym, że w wielu przypadkach dłużnicy nie mają wystarczających środków finansowych na to, aby móc spłacić dług.

Pojawia się sytuacja, w której dłużnik zalega z płatnością kolejnych rat swoich zobowiązań, przez co naraża się na windykację należności ze strony wykwalifikowanej firmy i na wizytę u siebie w domu komornika. Aby do tego nie dopuścić najlepiej zawsze, jeśli tylko mamy problemy ze spłatą np. rat kredytów i pożyczek, należy kontaktować się z bankiem czy firmą pożyczkową i negocjować warunki późniejszej spłaty zobowiązania. Będzie to kosztowało więcej, niż spłata kredytu terminowo, ale za to nie będziemy mieli naliczanych karnych odsetek za zwłokę, a komornik nie zabierze nam naszych rzeczy osobistych na zabezpieczenie długu.

Pożyczka na spłatę długu?

Osoby, które zalegają z płatnością czynszu za mieszkanie czy opłat za media w domu, oraz rat kredytów i pożyczek, często uciekają się do najprostszego w ich mniemaniu sposobu na pozbycie się długów. Pożyczają pieniądze, aby spłacić inne kredyty i zobowiązania. Pożyczki od znajomych czy firm pozabankowych nie są najlepszym sposobem na to, aby spłacić długi. Firmy pożyczkowe owszem, pożyczą pieniądze nawet dłużnikowi wpisanemu do BIK-u, ale na bardzo wysoki procent. W konsekwencji, tylko na pewien czas oddalimy egzekucję należności, a windykować je będzie inna instytucja niż bank czy spółdzielnia mieszkaniowa. Pożyczając pieniądze na spłatę innych zobowiązań łatwo możemy wpaść w spiralę zadłużenia, z której bardzo trudno jest się wydostać. W ten sposób wiele osób traci własne majątki, a nawet dorobek całego życia, nie mogąc sobie poradzić z długami.

A może konsolidacja?

Jeśli posiadamy kilka mniejszych długów, możemy je połączyć w jedno, duże zobowiązanie z jedną ratą kredytową. Na tym polegają kredyty konsolidacyjne dostępne w wielu bankach. Można je zaciągnąć tylko wówczas, gdy nie zalegamy ze spłatą rat kredytów i pożyczek. Nie jest to więc sposób na oddłużenie się, ale na bardziej komfortową spłatę posiadanych zobowiązań finansowych. Kredyty konsolidacyjne będą odpowiednie dla tych osób, które przewidują problemy ze spłatą rat kredytów i pożyczek w najbliższej przyszłości. Kredyt konsolidacyjny pozwala na obniżenie wysokości spłacanych rat. Klient płaci jedną, z reguły niższą ratę kredytową, zamiast kilku w miesiącu, których łączna wysokość byłaby większa. Kredyt konsolidacyjny umożliwia też wydłużenie okresu kredytowania i rozłożenie zobowiązania na niższe miesięczne raty.